دوره 3، شماره 10، پاییز 99، صفحات 56 - 48
نویسندگان : حمید ولی زاده * و فرهاد کلاهان

چکیده :
یکی از مشکلات عمده در جوشکاری فلزات، ایجاد تنش‌های پسماند و در نتیجه ایجاد اعوجاج در قطعات جوشکاری شده است. چنین تغییر شکل‌هایی سبب مشکلاتي در کیفیت محصول و هزينه‌هاي باز توليد مي‌گردند. یکی از روش های کنترل و کاهش اعوجاج، موقعیت دهی مناسب قطعات در حین فرایند جوشکاری است. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر مکان موقعیت دهنده ها در وقوع اعوجاج طبله ای در سیستم 1-2-3 است. بنابراین دستیابی و بکارگیری روش‌هایی که متضمن موقعیت‌دهی درست قطعه ‌کار بوده و سبب کاهش تغییر شکل‌ها در قطعات جوشکاری شده می گردند، اهمیتی دو چندان دارد. در این راستا، جهت کنترل و کاهش اعوجاج در حین فرایند جوشکاری، ابتدا طراحی و ساخت فیکسچر جوشکاری با لحاظ نمودن قاعده 1-2-3 بمنظور اخذ درجات آزادی و مقید نمودن ورق، انجام پذیرفت. جنس ورق بکار گرفته شده در این تحقیق، فولاد زنگ نزن AISI 304 با ضخامت 1 میلی متر در نظر گرفته شده و همچنین از روش جوشکاری قوسی گاز محافظ با الکترود غير مصرفی استفاده شده است. سپس با انجام آزمایشات از قبل طراحی شده، نتایج این آزمایش ها اندازه گیری شده و در مرحله بعد با توجه به نتایج بدست آمده از آزمایشات تجربی، مدل سازی رگرسیونی انجام گردید و بر اساس نتایج تحلیل های آماری، مدل درجه دوم تعدیل شده به عنوان مدل اصلح انتخاب گردید. در نهایت مکان موقعیت دهنده های تاثیر گذار بر روی اعوجاج مشخص گردید و انجام آزمایش های صحه گذاری نشان داد که مدل انتخاب شده، قابلیت پیش¬بینی میزان اعوجاج حاصل از فرایند جوشکاری، متناسب با تغییر مکان در موقعیت دهنده ها را دارا می باشد.

کلمات کلیدی :
تنش های پسـماند، اعوجـاج، فیکسچـر، تیـگ، مدل سازی رگرسیـونی